Brakuje mi sił, by schudnąć

Witam serdecznie. Walczę z otyłością?... od zawsze. W końcu 3 lata temu, kiedy było już ze mną, powiedziałabym, trgicznie/nie mogłam poruszać się normalnie, przystawałam co kilka kroków, miałam wysokie ciśnienie, już zaczynała się cukrzyca, kregosłup wysiadał kompletnie/postanowiłam coś ze sobą zrobić. Zaczęłam od wejścia na wagę... bo to najłatwiej. No... to co zobaczyłam w pierwszej chwili, podłamało mnie zupełnie. Miałam 111 kg!!!Prawdę mówiąc, nie bardzo wiedziałam, od czego zacząć, jako że próbowałam różnych diet i niczym nie potrafiłam się zadowolić, a za każdym razem ,,ciągoty" do słodkości i jedzenia były jeszcze bardziej wzmożone. Poza tym za każdym razem przerażała mnie wizja ważenia, mierzenia i liczenia. Czyli zawsze nie do przebicia były dla mnie zakazy i nakazy. Siedziałam przy komputerze i przeglądałam wszystkie diety... no niestety nic mi nie pasowalo. W końcu moje oko zatrzymalo sie na Diecie Montignaca. No i zaczęło się.To do mnie przemówiło. Jest tam kilka zakazów, ale przede wszystkim pasowało mi to, że nie muszę nic liczyć. Na tym odżywianiu schudłam około 30 kg. Później znowu ,,zaskoczylam" z ,,niedozwolonymi" produktami i przytyło mi się do 82 kg. Nie tak dawno w lutym spróbowalam Diety Ducana... niestety okazało się, że to dieta nie dla mnie. Pomimo przestrzegania wszystkiego jak należy zakwasiłam organizm, do tego doszedł bardzo wysoki mocznik, swędzenie skóry, rozwolnienia, ból wątroby/nie mam woreczka/bardzo złe samopoczucie, suchość skóry i już nie pamiętam, co jeszcze. Ale jak mój lekarz zobaczył mnie i wyniki, natychmiast zakazał stosowania tejże diety. Weszłam na 1600 kcal, jestem na niej do chwili obecnej. Cały czas waga pięknie się trzymała w granicach 74-76 kg. Wczoraj wlaśnie weszłam na wagę i znowu mam 1 kg więcej. Czasem już mi sił brakuje, co robić. Ale wyjście jest jedno: nie pozwolić się skusić na żadne ,,coś tam". Jest ciężko, nie powiem, ale jak pomyślę, jak wyglądałam, to uważam, że warto walczyć o dalsze ,,lepsze jutro". Chciałabym jeszcze zrzucić kilka kilosów, ale już czasem jestem bardzo tym wszystkim umęczona. Zaznaczam rownież, że moje życie aktywne nie jest za ciekawe. Trochę jeżdżę na rowerze, chodzę z kijkami NW... i to wszystko. Wiem, że ćwiczenia pomogłyby mi bardzo, ale nie mam takiej dyscypliny wewnętrznej, żeby to wszystko realizowac. A może coś jeszcze moje drogie czytelniczki podpowiedziałyby mi coś. Z pozdrowieniami. Paulina